فرهنگ و اندیشه

یاد

 

بسیاری از نخستین‌ها، توهم است:

نخستین روز، نخستین ساعت، نخستین نگاه، نخستین کلمات عاشقانه

یاد، عین واقعه نیست، تخیل آن است، یا وهم آن.

یاد، فریبمان می‌دهد.

حتی عکس‌ها راست نمی‌گویند. حتی عکس‌ها.

چیزی بیش از یاد، بیش از عکس، بیش از نامه‌های عاشقانه، بیش از تمام نخستین‌ها عشق را زنده نگه می‌دارد:

جاری کردن عشق، سیلان دائمی آن.

در گذشته‌ها به دنبال آن لحظه‌های ناب گشتن، آشکارا به معنای آن است که آن لحظه‌ها، اینک وجود ندارند.

آتشی که خاکستر شده، عزیز من، آتش نیست ـــ حتی اگر داغ داغ باشد…

 

نادر ابراهیمی (یک عاشقانه ی آرام)

 

 

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن