فرهنگ و اندیشه

مرد درد

دقایقی پیش پای حرف‌های « ابراهیم حاتمی کیا » در برنامه تلویزیونی هفت نشسته بودم. همین‌جا بگویم که من مشتری پروپاقرص برنامه هفت نیستم و تنها به دلیل حضور ابراهیم از خواب ناز گذشتم و پای تلویزیون نشستم!
حرف‌های ابراهیم حرف‌های یک « مرد » بود؛ حرف‌هایی از جنس خواستن و توانستن؛ حرف‌هایی از جنس حرف‌های آوینی، باکری، خرازی و …
او می‌گفت مردان صاحب درد یا حرف نمی‌زنند و یا دردهای خود را روایت می‌کنند. او می‌گفت همیشه باید از خود پرسید ما برای چه به وادی هنر پا گذاشته‌ایم؟ او از «روز سؤال» می‌گفت و جوابی که باید داد…

توصیه می‌کنم در اولین فرصت اصل سخنان او را از اینترنت بیابید و ببینید.
به احترام مردانگی و صداقت ابراهیم از جای خود بلند می‌شوم و برایش سرافرازی دوجهان را آرزو می‌کنم.

برچسب ها
نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

یک نظر

  1. سلام دوست عزیز
    من همیشه فیلم های حاتمی کیا را دوست داشته ام. از روبان قرمز تا چ. اما سینما تمامش حاتمی کیا نیست. هرچند وقتی فیلمهای آن عزیز دردانه ی صدا و سیما(ده نمکی) را می بینم. ارزش بزرگانی مثل حاتمی کیا را بیشتر می فهمم. امشب از دیدن سریال معراجی ها به حال سینما و صدا و سیما تاسف خوردم. این کوتوله های مدعی…
    میان ماه من تاماه گردون
    تفاوت از زمین تا آسمان است

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن