فرهنگ و اندیشه

احمق کیست؟

معمولا با شروع فیلم های وطنی – البته فیلم هایی که رنگ و بوی سریال های وطنی را دارند – کانال تلویزیون را عوض می کنم. ساعتی پیش توفیق اجباری دست داد تا روز زیبای بهاریم را با شنیدن صدای فیلم جدید "یک ماه و ۱۰ روز " به کارگردانی مجتبی یاسینی خراب بکنم! 

شنیدن از این نظر که اصولا این فیلم نیازی به نگاه کردن نداشت و بیشتر به یک نمایشنامه رادیویی شبیه بود تا یک فیلم تلویزیونی! فیلم سرتاسر از بگومگوها و تکه پرانی های دو خواهر و برادر(با بازی بهزاد فراهانی و پوران دخت مهیمن) پر شده بود و تنها برای خالی نبودن عریضه و رعایت اصول فیلمفارسی یک جفت دختر و پسر جوان در آستانه ی ازدواج هم به آن اضافه شده بود که در نهایت هم بادا بادا مبارک بادا…!

جالب این که در پایان فیلم هم کارگردان فیلم با ژستی حق به جانب و روشنفکرانه ادعا کرد که این فیلم از ویژگی های خاصی برخوردار است و چنین است و چنان است. مثلا اشاره فرمودند که این فیلم فقط از یک لوکیشن (یک ویلای دو طبقه) بهره می برد و همین موضوع کار کارگردانی فیلم را خیلی خاص کرده است!

کاش یکی پیدا می شد و به این سوالات من پاسخ می داد:

یک . گیرم که تلویزیون مجبور است برای پر کردن آنتن هر پرت و پلایی را به خورد مردم بدهد، کارگردان وطنی چطور از ساختن همچون فیلمی احساس رضایت می کند؟!

دو . گیرم که کارگردان بیشتر از کیفیت فیلم به پولی که بابت ساخت آن می گیرد فکر می کند، بازیگران مدعی روشنفکری و هنرمندی – که اغلب در زمین و آسمان جا نمی شوند – چگونه از بازی در همچون فیلم های مزخرفی احساس حماقت نمی کنند؟!

سه . چرا …

خواستم زنجیره سوالاتم را ادامه دهم ولی ناخودآگاه دیدم جواب همه ی این سوالات ذهنم را قلقلک می دهد و مانع نوشتنم می شود. باری، بازیگر وطنی، کارگردان وطنی و زنجیره ی هنرمندان بی هنر پرمدعای وطنی فقط و فقط با گرفتن مبالغ درشت احساس رضایت می کنند و با مفهومی به نام "کیفیت" کاملا غریبه اند. از نظر بسیاری از ایشان کیفیت یعنی تعداد صفرهای چکی که از تهیه کننده می گیرند. 

دیروز همین موقع شبکه چهار فیلم سینمایی "کلاغ" را نشان می داد. فیلمی به کارگردانی جیمز مک تیاگ و بر اساس داستان های ادگار آلن پو. حظ دیروز من کجا و احساس حقارت امروز من کجا.

کاش هنرمندان وطنی این اندازه مردم را احمق فرض نمی کردند…

 

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

‫۲ نظرها

  1. ای ول ،دمت گرم اگه ده نفرمثل شما ازاین فیلم های مزخرف انتقاد میکردند الان وضع صدا وسیا ایران اینجوری نبود ولی ای کاش راجع به فیلم کلاغ توضیح کوچکی می دادی بازم دمت گرم به موقع بود.

  2. سلام-آقا سید عزیز-آقای مدیر-یاد ش بخیر اولین حضور در هنرستان ،دیدار مردی از جنس مهربانی ،مردی از سلاله نور اما نمی دانم چگونه رقم خورد   دوری  فاصله و

    آقا سید اگه  به ما هم سر زدی خوشحال میشوم

    نجم الثاقب

    لینک را در قسمت بالایی در بخش وبلاگ ثبت کردم.

     

     

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن